Lichtjes in het donker op begraafplaats. Alphen herdenkt de doden

artikel in het Witte Weekblad, 10 november 2010, over initiatief van Kairos Rituelen 

 De Oosterbegraafplaats was zaterdag de plek om overledenen te herdenken, of om er gewoon te zijn met veel anderen. "Gezellig, oma". Het is druk met auto's op de Verlengde Aarkade, maar nog steeds draaien wagens de straat in. De zon is al een tijdje onder. Bij de poort van de Oosterbegraafplaats zingt het Ritmisch Koor Hoogmade liederen met als titels Tears in Heaven. (...) Fakkels verlichten de oprit naar de begraafplaats en voor de poort brandt een vuurkorf. Veel wachtende mensen houden een brandend lichtje en bloemen in hun handen. Voor de tweede keer vindt in Alphen aan den Rijn een algemene herinneringsbijeenkomst plaats op de feeeriek verlichte Oosterbegraafplaats. (...)  Bezoekers kunnen de fakkels volgen naar het middenveld waar Hedi Hegeman een welkomstwoord spreekt en aansluitend drie wensballonnen worden opgelaten. Daarna kan iedereen zijn eigen weg zoeken over de begraafplaats: langs de vuurkorven, achter de fakkels aan naar een aantal gemarkeerde punten, of eventueel met behulp van een gids naar eigen plekken. (...) Met de woorden Een leven eindigt nooit helemaal, iedereen laat herinneringen na is het openingswoord voorbij. Samen met haar ouders en haar twee kinderen, gaat Dorena Marktwat naar het graf van haar broer Johan. "Hij is twaalf jaar geleden bij een ongeluk om het leen gekomen, hij was toen 27 jaar. Ik ga niet vaak naar het gaf, maar vanavond wel." In de koffiekamer heeft Trudie Enthoven zojuist het evaluatieformulier ingevuld. "Ik ben hier niet voor iemand speciaal, het is meer een algemene herdenking. Ik vind het heel mooi. Je voelt de warmte en de troost. Ik ben hier alleen, maar ik voel mij niet alleen." Aan een tafeltje zitten Leen en Manuela Koelewijn, samen met hun dochtertje Daisy (3). "Wij zijn hier voor os zontje Danny", vertelt Koelewijn. "Hij is vier jaar geleden overleden, hij was vijftien dagen oud." Naar schatting is de herdenkingsavond door ongeveer vijfhonderd mensen bezocht.

Auteur: Marieke Roggeveen.

Groeifeest: alternatief voor Eerste Communie

Artikel in Dagblad De Limburger, 28 juni 2010, over een initiatief van Stillstaan 

Zestien Sittardse scholieren hebben hun allereerste 'groeifeest' in Nederkand gevierd.  Het betreft een alternatief voor de Eerste Heilige Communie. Het Sittardse bedrijf Stillstaan is de initiatiefnemer. Dertien scholieren van de Sjtadssjool en drie van Vrije School Talander namen aan het 'bezinningsmoment' deel. Organisator Petra Ritzen van Stillstaan wil met het groeifeest een alternatief bieden voor kinderen van wie ouders geen of een minder sterke band hebben met de katholieke kerk. In acht voorbereidende lessen maakten de kinderen kennis met verhalen uit de verschillende wel- en niet-godsdienstige levensbeschouwingen. De viering van de scholieren vond plaats met familieleden die meelopen op hun levensweg.

Interview Vreelandbode

Interview met Willemijn Jonkers van InRitual in de Vreelandbode, januari 2010:

(....) "In deze tijd,waarin tempo hoog ligt en we steeds individueler door het leven gaan, ervaren we tegelijkertijd ook dat het heilzaam kan zijn om een moment stil te staan bij wat ons echt raakt. Willemijn is zelf een persoon die daar behoefte aan heeft en heeft in gespeeld op de behoefte vanuit haar omgeving. Ze is een bedrijf in rituelen gestart. Dit bedrijf, InRitual, is gegrondvest op drie pijlers: ritueelbegeleiding, didactisch werk en therapeutisch werk. Het didactisch werk richt zich met name op het geven van cursussen en workshops, het therapeutisch werk op concrete vragen van personen. Het begeleiden en vormgeven van de rituelen kan gericht zijn op allerlei aspecten van het leven, met of zonder algemene religieuze kaders. Zo heeft Willemijn ervaring met welkomstrituelen, bijvoorbeeld voor een kindje, of begrafenis rituelen. Zij hecht ook waarde aan speciale rituelen rondom belangrijke momenten in het leven van vrouwen, bij de eerste menstruatie of de overgang. Zulke rituelen helpen vrouwen om in hun eigen kracht te gaan staan en sterker te worden. Willemijn vindt juist deze rituelen interessant, omdat vrouwen heel lang als slecht en zondig zijn afgespiegeld in sommige traditionele stromingen. Gelukkig is daar nu verandering ingekomen.Willemijn staat er niet helemaal alleen voor, ze heeft zich verenigd in een ceremoniecollectief. Over en weer assisteren ze elkaar. " (...)  Auteur: Saskia lutje Beerenbroek - Nooij.